Reguła 90% w Holandii – na czym polega i co daje? cz.I

Reguła 90% (hol. Regeling 90% – obowiązek kwalifikacji podatnika zagranicznego) to zasada podatkowa stosowana przez holenderski urząd skarbowy (Belastingdienst), określająca kto jest uprawniony do korzystania z podstawowych ulg podatkowych w Holandii. Zasada ta obowiązuje w Holandii od 1 stycznia 2015 r. i dotyczy osób rozliczających podatek bez stałego zameldowania w Holandii (tzn. nierezydentów podatkowych), w tym wielu pracowników z Polski.

Jak działa?

Żeby skorzystać z większości ulgi podatkowych w Holandii (np. algemene heffingskorting – generalnej ulgi podatkowej i algemene arbeidskorting – ulgi pracowniczej), co najmniej 90% Twojego całkowitego dochodu (światowego) uzyskanego w danym roku musi pochodzić z Holandii. Jeśli warunek ten nie jest spełniony, ulgi mogą nie zostać naliczone lub mogą być naliczone w znacznie mniejszej wysokości.

Dlaczego reguła 90% jest ważna?

1. Prawo do ulg podatkowych

Spełnienie warunku 90% oznacza, że urząd skarbowy Holandii traktuje Cię jako kwalifikowanego podatnika zagranicznego („qualifying foreign taxpayer”). Dzięki temu możesz w pełni korzystać z:

• ogólnej ulgi podatkowej (algemene heffingskorting) – która zmniejsza łączną należną kwotę podatku,

• ulgi pracowniczej (algemene arbeidskorting) – dodatkowej ulgi dla osób zatrudnionych.

Jeśli nie spełnisz warunku ≥90%, możesz stracić te ulgi, co może prowadzić nawet do istotnie mniejszego zwrotu podatku lub braku zwrotu.

Kogo dotyczy reguła 90%?

Reguła obowiązuje przede wszystkim:

• pracowników nierezydentów – czyli osób, które formalnie mieszkają poza Holandią (np. w Polsce), ale pracują w Holandii sezonowo lub okresowo,

• obywateli UE/EOG i Szwajcarii, którzy osiągają dochody w Holandii i chcą skorzystać z ulg podatkowych.

Osoby stałe zameldowane i rezydenci podatkowi Holandii (czyli mieszkający i mający centrum interesów życiowych w NL) będą miały inne zasady podatkowe, ale i tak często korzyść z reguły 90% może się pojawić przy dochodach zagranicznych.