Koszty polisy ubezpieczeniowej – kiedy i jak odliczyć je od podatku w Niemczech?

Rozliczanie wydatków na ubezpieczenia w niemieckim zeznaniu podatkowym (Steuererklärung) to jeden z częstszych tematów wśród osób pracujących lub mieszkających w Niemczech. W wielu sytuacjach część kosztów poniesionych na polisy można uwzględnić przy obliczaniu podatku dochodowego – ale nie wszystkie ubezpieczenia i nie zawsze w pełnej wysokości.

Podstawowa zasada: kiedy można odliczać składki

Ogólna zasada niemieckiego prawa podatkowego mówi, że składki ubezpieczeniowe mogą być odliczone w roku, w którym je zapłacono.

W praktyce oznacza to, że jeśli w danym roku podatkowym uiściłeś składki na polisę, możesz je ująć w zeznaniu podatkowym – ale sposób i zakres odliczenia zależy od rodzaju ubezpieczenia.

Kategoria: wydatki specjalne (Sonderausgaben)

Większość ubezpieczeń osobistych – takich które zapewniają ochronę zdrowia lub zabezpieczenie na przyszłość – odlicza się jako „wydatki specjalne”.

Do tej kategorii należą m.in.:

• ustawowe i prywatne ubezpieczenie zdrowotne (Krankenversicherung),

• ubezpieczenie od opieki długoterminowej,

• ubezpieczenie na życie i niezdolność do pracy,

• ubezpieczenie od bezrobocia.

Limit odliczeń jako wydatki specjalne

• Dla pracownika najemnego maksymalna kwota odliczenia wynosi zwykle 1 900 euro rocznie.

• Dla osób prowadzących działalność (własna firma, freelancerzy) limit ten może być wyższy – do 2 800 euro.

Jeśli więc zapłacisz w roku podatkowym wysokie składki na ubezpieczenie zdrowotne i pielęgnacyjne, często zużyjesz ten limit całkowicie na te obowiązkowe ubezpieczenia – i wtedy inne opcje ubezpieczeń osobistych będą już pozbawione możliwości odliczenia jako wydatki specjalne.

Kategoria: koszty uzyskania przychodu (Werbungskosten)

Niektóre polisy, które obejmują ryzyka zawodowe lub zawodowo związane, można rozliczać jako koszty uzyskania przychodu – a to może być korzystne, bo nie wlicza się w limit wydatków specjalnych.

Przykłady ubezpieczeń rozliczanych jako Werbungskosten:

• Ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków – zazwyczaj część składki można odliczyć jako koszt uzyskania przychodu. Standardowo 50% składki potraktowane jest jako koszt uzyskania przychodu, a 50% jako wydatki specjalne, chyba że udowodnisz wyższy udział ryzyka zawodowego.

• Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej zawodowej – cała składka za część związaną z wykonywaną pracą jest zwykle odliczana jako koszt uzyskania przychodu.

• Ubezpieczenie ochrony prawnej dotyczące prawa pracy – też może być częściowo odliczone jako koszt związany z przychodami, pod warunkiem uzyskania stosownego zaświadczenia od ubezpieczyciela.

Ważne: aby skorzystać z tego typu odliczenia, często trzeba dołączyć do zeznania podatkowego potwierdzenie od ubezpieczyciela o podziale składki na część zawodową i prywatną.