Zadzwoń lub napisz

+48 602 370 506 +48 32 294 92 63 info@zwrotpodatkow.pl

lub

skorzystaj z formularza

Duńska karta podatkowa – czym jest, co zawiera, dla kogo jest obowiązkiem? – cz.1

Duńska karta podatkowa – czym jest, co zawiera, dla kogo jest obowiązkiem? – cz.1

Każda osoba podejmująca pracę w Danii powinna posiadać kartę podatkową. Jak wygląda proces rejestracji swojego zatrudnienia w krainie Andersena? Zachęcamy do wnikliwej lektury tego artykułu.

Zamierzając podjąć pracę na terenie Danii warto zadbać o stronę formalną takiej decyzji. Dopełnienie zobowiązań prawno-podatkowych jest w każdym kraju obowiązkowe, stąd też należy poznać zasady jakie obowiązują przy zatrudnieniu u duńskiego pracodawcy.

Planując zatrudnienie na okres dłuższy niż trzy miesiące, polski pracownik zobowiązany jest do uzyskania w urzędzie skarbowym w Danii (czyli z Folkeregisteret) numeru CPR. Numer CPR stanowi odpowiednik polskiego numeru PESEL, jak również jest tożsamy z polskim NIP-em. Okazuje się on niezbędny w czasie wizyty u lekarza czy podpisania umowy o wynajem mieszkania lub otwarcie konta/rachunku w banku. By móc legalnie podjąć pracę w Danii koniecznym jest również posiadanie zezwolenia na pracę w tym kraju, a także karta pobytu. Warto pamiętać, że wymienione dokumenty są wydawane na maksymalnie rok.

Praca sezonowa w Danii – czy potrzebna mi karta podatkowa oraz numer CPR?

Podejmując pracę sezonową w krainie Andersena, zamiast numeru CPR, imigrant ma możliwość uzyskać numer podatnika (tj. kildeskattenummer). W tym celu uzyskuje on numer przypisany do CPR zakładu pracy, w którym zostanie on zatrudniony. To w zupełności wystarczy przy pracach sezonowych na terenie Danii.

Kiedy karta podatkowa?

Istnieje wiele powodów, dla których warto wyrobić sobie duńską kartę podatkową, jak również kilka sytuacji, w jakich znalezienie się wymaga jej wyrobienia. O tym, kto i dlaczego potrzebuje duńskiej karty podatkowej, jak również co ona zawiera przeczytać można w dalszej części artykułu, czyli Duńska karta podatkowa – czym jest, co zawiera, dla kogo jest obowiązkiem? – cz.2.